خانه / تحلیل / روزی به نام هرات!

روزی به نام هرات!

هرات باستان، شهری که زمانی به نگین خراسان مشهور بود، زادگاه اندیشمندان، علماء و عرفای بزرگ، سرزمین خواجه عبدالله انصاری و امام فخر رازی که دارای پیشینه تمدنی و فرهنگی در درازنای تاریخ است. این شهر را شهر علم، فرهنگ و ادب نامیده اند. این شهر اکنون از جمله هزار شهرى است که یونسکو مرکز علمى فرهنگى سازمان ملل متحد، بنا بر ارزش های تاریخى فرهنگى اش، آن ثبت کرده است.

هرات یکى از شهرهای مهم و بزرگ افغانستان است. مرکز مهم اقتصادى که با داشتن دو بندر تجارتی و موقعیت سوق الجهشی در کشور از اهمیت زیادی برخوردار می باشد.
تجلیل و گرامیداشت از این گهواره ی تمدن امری بسیار پسندیده و نیک است. در این اواخر اقداماتی از سوی طیف هایی از این سرزمین، امیدهایی را برای گرامیداشت این شهر بر انگیخت و بر آن شدند تا روزی را به نام هرات تعیین و آن را تجلیل نمایند.

طبعاً چنین روزی می بایست با روحیه ی مردمی و شرکت گسترده ی مردم همراه باشد و در آن از میراث فرهنگی، تاریخ، علم و ادب این سرزمین یادبود می شد تا هرات را با آنهمه ارزش و گرانمایه گی اش برای سایر هموطنان کشور و سایر کشورها به معرفی و نمایش بگذارد.

اما متاسفانه آنچه مردم ما شاهد برگزاری این جشن بودند، نه هویت مردمی داشت و نه تمدنی و فرهنگی؛ بلکه بیشتر به یک جشن سلیقه ای و مهمانی شخصی شباهت داشت تا جشن مردمی و محلی؛ در این جشن که میبایست تمامی اقشار مردمی در آن شرکت داشته باشند، تنها عده ای از دولتمردان، ثروتمندان و اشراف زاده گانی مشخص آنهم با کارت های مخصوص و ویژه دعوت شده و با فراموشی غم و درد مردم شهر هرات و هموطنان ما در گوشه و کنار این مرز و بوم، به سرور و شادمانی پرداخته بودند.

تا هنوز حتی مردم در جریان نیستند که مبنای انتخابات ۲۵ حمل به عنوان روز هرات بر اساس چه معیار و اصلی بوده است؛ آیا بر اساس کدام همه پرسی و کدام روز تاریخی هرات بوده و یا با مشورت شخصیت های علمی ادبی این شهر یا هم بر اساس سلیقه شخصی! در این جشن متاسفانه توجهی ارزش های والای دینی نشده بود و با برنامه های موسیقی، فیشن شوی جوانان، پایکوبی و اختلاط زن و مرد همراه بود که جایگاهی در فرهنگ مردم این دیار ندارد.

مدیریت ضعیف و دست و پا شکسته این جشن سبب شد تا حتی عده ای از کسانی که رسماً به این جشن دعوت شده بودند، نیز مورد بی مهری، بی احترامی و حتی لت و کوب قرار بگیرند و نتوانند در این جشن شرکت نمایند.

روزی بنام هرات۲

آنهمه کش و فش و مصروف ساختن ذهنی و روحی مردم برای چند هفته جهت برگزاری چنین جشنی و صرف هزینه های هنگفت اشرافی و اسراف کاری در جامعه ای که درگیر فقر و هزاران مشکلات اقتصادی و امنیتی است، خود جای تأمل دارد.

حال این روز چرا به سوی تکروی، سلیقه های شخصی و قشری شدن گام برداشت و این که چه دستاوردی برای مردم این دیار داشت و چه دردی را از مردم هرات مداوا نمود و چه وجهه ای را از هرات به نمایش گذاشت؛ موضوعاتی است که باید برگزار کننده گان آن به آن پاسخ بدهند!

باید گفت که تجلیل از پیشینه تاریخی و تمدنی هرات امر بسیار بزرگی است که می باید تمام اقشار جامعه و به خصوص نهاد رسمی این ولایت ریاست اطلاعات و فرهنگ در این امر ابتکاری می داشت و حال، در راستای به انحراف رفتن جشن ۲۵ حمل، کوتاهی این ریاست نیز قابل توجه است. امید است تا در سال های آینده مردم هرات شاهد روی دست گرفتن اقدامات اساسی و بنیادین جهت تجلیل از سهم شامخ هرات در تمدن و پویایی فرهنگی و تجلیل واقعی از سوی مسوولین، نهادهای مردمی و مشارکت عمومی باشند.

درباره نذیر احمد موحد

فارغ التحصیل انجینیری، هرات، افغانستان از سال 1393 بعنوان مدیر مالی و اداری شبکه تلویزیونی اصلاح ایفای وظیفه نموده و همزمان ریاست شرکت ساختمانی و راه‌سازی موج سازندگی را بر عهده دارم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *